Monday, December 07, 2009

srilanka





रम्य ही स्वर्गाहुनी लंका

वारंवार कानावर पडणारे हे गीत लंकेचे यथार्थ वर्णन करते. ‘लंकेत सोन्याच्या विटा’ असेही वर्णन तिचे केले जायचे. पण श्रीलंकेचे वर्णन सागरातील पाचूचे बेट असे करणेच सार्थ होईल. शिवाय भारताच्या टोकाशी जवळच असलेल्या लंकेला पौराणिक पार्श्वभूमीही आहे. अशा वैशिट्यपूर्ण श्रीलंकेला सोबतीच्या एक सभासद सौ. जयश्री तांबोळी यानी गेल्या सप्टेंबरमध्ये भेट दिली. त्या भेटीला त्यानी खालीलप्रमाणे शब्दरूप दिले आहे.

बर्‍याच वर्षांपासून भारताच्या टोकाशी असलेल्या मोदकाच्या आकाराच्या श्रीलंकेला भेट द्यायचा विचार होता. रावणाच्या सोन्याची लंका पहाण्याचा योग मात्र आला तो सप्टेंबर २००९ मध्ये. त्यापूर्वी राजकीय संघर्षामुळे वातावरण असुरक्षित होते. आता मात्र वातावरण निवळले असून मोठ्या प्रमाणावर जगभरातून अनेक पर्यटक श्रीलंकेला भेट देत आहेत.

आमचा प्रवास, तेथील निवास, स्थलदर्शन ही जबाबदारी सुप्रसिद्ध Cox & King या पर्यटन कंपनीने घेतली होती. श्रीलंकन एअरवेजच्या विमानाने पहाटे कोलंबोला पोहोचलो. विमानतळावर आमच्यासाठी गाडी तयार होती. कोलंबोहून कॅंन्डी शहराकडे जाताना Pinnavela Elephant Orphanage आहे. हे जगातील एकमेव हत्तींचे अनाथालय. तेथे हत्तीच्या लहान पिलाना मोठ्या बाटलीतून दूध पाजतात. हत्तीचे पिल्लू एका मिनीटात बाटली रिकामी करते. मोठ्या हत्तीना चारा, धान्य खावयास देतात. सकाळ, संध्याकाळ जवळच असलेल्या महाओया नदीमध्ये हत्तींची आंघोळ होते. हे अनाथालय सरकार चालवते.

कॅन्डी शहरात टेंपल ऑफ़ टूथ रेलिक पाहिले. गौतम बुद्धाच्या परिनिर्वाणानंतर त्यांचे काही दात काढले गेले. चीन, जपान, श्रीलंका येथील बुद्ध स्तूपांत ते ठेवले कारण त्या दांतात दैवी शक्ती आहे असा समज आहे. आतमध्ये (चांदीच्या) मोठ्या चंबूत बुद्धाचा दांत ठेवला आहे. खोलीबाहेर मोठमोठे हस्तीदंत ठेवले आहेत. बुद्धाला कमळ अर्पण करतात. जवळच मोठे सरोवर आहे. रात्री तेथील प्रेक्षागृहात सांस्कृतिक कार्यक्रम पाहिले. पूजा नृत्य, कोब्रा नृत्य, मयूर नृत्य, रावण नृत्य पाहिले. शेवटी पेटलेल्या कोळश्यांवरून काही कलाकार चालत गेले. तसेच चटईएवढ्या अग्निशय्येवरील करामतीला जोरदार टाळ्या मिळाल्या.

सिगीरीया हा सिंहाच्या आकाराचा पहाड आहे. या सिंहगिरीवर हजारो वर्षांपूर्वी कश्यप नावाच्या राजाने किल्ला बांधला. आता त्या किल्ल्यावर चढण्यासाठी लोखंडी अर्धवर्तुळाकार जिना केला आहे. काही पायर्‍या चढून गेल्यावर कातळाच्या खाचेत, दगडी भिंतीवर त्या काळात चितारलेली अप्सरांची रंगीत चित्रे आहेत. वरती जाताना गेरूच्या रंगाची गुळगुळीत मिरर वॉल आहे. सात-आठशे पायर्‍या चढून गेल्यावर राजवाडा आहे. पूर्वी तेथे १२८ खोल्या, मोठा स्विमिंग पूल, अँफी थिएटर होते. आता फक्त भिंतींचे अवशेष शिल्लक आहेत. पूर्वी किल्ल्याच्या प्रवेशद्वाराशी मोठ्या अजस्र सिंहाचा पुतळा होता. त्याच्या जबड्यातून प्रवेश करीत. आता तेथे सिंह नाही. फक्त त्याच्या दोन्ही पायांचे पंजे शिल्लक आहेत. तेथून २० कि.मी. अंतरावर डांबुल्ला ही दगडात कोरलेली पांच लेणी आहेत. भिंतीवर, छतावर रंगीत चित्रे आहेत. पांचही लेण्यांमध्ये गौतम बुद्धांच्या वेगवेगळ्या स्थितीतील दगडी मूर्ती आहेत. पायथ्याशी गोल्डन टेंपल नावाचे वस्तुसंग्रहालय आहे. प्रवेशदाराशी पिवळ्या प्लॅस्टरमधील प्रचंड बुद्ध्मूर्ती व समोर सोनेरी स्तूप आहे.

बुवारा एलिया ह्या हिलस्टेशनवर वर्षभर थंडी असते. नारळाच्या बागा, भातशेती, डोंगर, धबधबे. चहाचे मळे असे विपुल निसर्ग सौदर्य आहे. श्रीलंकेला पाचूचे बेट म्हणतात. तेथून अशोक वाटिका जवळ आहे. रावणाने अशोक वनात सीतेला ठेवले होते. तेथे सीतेचे मंदीर आहे. ज्या झाडाखाली सीता बसत असे त्या झाडांच्या फांद्यांना लोक वस्त्र बांधून पूजा करतात. हनुमानाचे भलेमोठे पाउल तेथे दाखवतात. रावणाने सीतेला पळविले तेव्हा तिचे अश्रू पडल्याने तेथे असंख्य धबधबे आहेत असे मानतात.

कोलंबो शहरात फ़ोर्ट भागात सरकारी कार्यालये आहेत. गंगा रामय्या टेंपल हे बुद्धाचे मंदीर आहे. फ़ोर्टच्या बाहेर पेट्टा ह्या बाजारपेठेत सर्व काही मिळते, सुती कपडे, मसाल्याचे पदार्थ इत्यादि. श्रीलंकेत रत्नपुरा भागात रत्नांच्या हजारो खाणी आहेत. कोलंबो, बेंटोटा, निगोंबो हे येथील बीच प्रसिद्ध आहेत. असा हा वैशिट्यपूर्ण डोळ्यांचे पारणे फेडणारा श्रीलंका देश.

संगीत kojagari





संगीत कोजागरी
संगीत कोजागरी

दिनांक ७ ऑक्टोबर रोजी सोबतीने कोजागरी साजरी केली.

या निमित्त संगीताचा कार्यक्रम झाला. अनेक पारितोषिके व पुरस्कार यांच्या मानकरी गायिका श्रीमती हेमांगी पाकणीकर यानी हा कार्यक्रम सादर केला. त्या सोबतीचे कार्यवाह श्री अरविंद वाकणकर याच्या शिष्या आहेत.

प्रथम त्यानी संगीत सुवर्णतुला या नाटकातील एक प्रवेश सादर केला. त्यातील अनेक गाणी श्रोत्यांची वाहवा मिळवून गेली. नंतर त्यानी अनेक नाट्यगीते, भावगीते सादर करुन कार्यक्रमात रंगत आणली.

दुग्धपानानंतर कार्यक्रम समाप्त झाला.

Thursday, December 03, 2009

स्त्रियांचे आयुष्य पुरुषांपेक्षा अधिक का ?
जाणकारांना बरीच वर्षे माहित आहे की पुरुषांपेक्षा स्त्रियांचे आयुर्मान बहुतेक सर्वच देशांत जास्त असते. पण त्याचे कारण अलीकडेच समजले आहे.
पुरुषांतील विशिष्ट जनुकांमुळे, नर हा आकाराने मोठा असतो पण त्याचे आयुष्य स्त्रियांच्या मानाने कमी असते. ही जनुके नरांकडून त्यांच्या अपत्यांत जातात पण फक्त नर अपत्यांतच ती कार्यरत राहातात. जरी हे संशोधन उंदरांत केले गेले तरी शास्त्रज्ञांना वाटते की हे निष्कर्ष सर्व सस्तनांना लागू आहेत.
नर उंदराविना, दोन माद्यांतील प्रजननाकरिता लागणारे ’जिन्नस’ घेऊन १३ उंदरांची उत्पत्ती करण्यात आली. ती अशी – माद्यांच्या स्त्री-बिजांतील गुणसुत्रांत असा बदल करण्यात आला की त्या स्त्री-बिजांनी शुक्र-जंतूंप्रमाणे वागावे व प्रजनन करावे. ह्या बदल केलेल्या ’प्रजनन साहित्याचे’ तरूण उंदिर माद्यांच्या स्त्री-बिजांत रोपण करण्यात आले. अशा दोन माद्यांपासून (पण नराशिवाय ) निर्माण झालेल्या नर प्रजेचे आयुष्य, सर्वसाधारण नर-मादी संकरांतून निर्माण झालेल्या नर उंदरांपेक्षा सरासरी ५ टक्के जास्त आढळले ( १०४५ दिवस : ९९६ दिवस). हे नर उंदीर नेहमीच्या नर उंदरांपेक्षा वजनाने हलके व आकाराने लहान आढळले. तसेच त्यांत रोगप्रतिकारक शक्ति जास्त दिसून आली.
संशोधक टोमोहोरो कोनोंच्या ( संचालक, नोदाइ रिसर्च इन्स्टिट्युट , टोकियो ) मतें, याला Rgsgrf1 जनुक कारणीभूत आहे.
( T.O.I. च्या आधारे )

रम्य ही स्वर्गाहुन लंका

रम्य ही स्वर्गाहुनी लंका

वारंवार कानावर पडणारे हे गीत लंकेचे यथार्थ वर्णन करते. ‘लंकेत सोन्याच्या विटा’ असेही वर्णन तिचे केले जायचे. पण श्रीलंकेचे वर्णन सागरातील पाचूचे बेट असे करणेच सार्थ होईल. शिवाय भारताच्या टोकाशी जवळच असलेल्या लंकेला पौराणिक पार्श्वभूमीही आहे. अशा वैशिट्यपूर्ण श्रीलंकेला सोबतीच्या एक सभासद सौ. जयश्री तांबोळी यानी गेल्या सप्टेंबरमध्ये भेट दिली. त्या भेटीला त्यानी खालीलप्रमाणे शब्दरूप दिले आहे.

बर्‍याच वर्षांपासून भारताच्या टोकाशी असलेल्या मोदकाच्या आकाराच्या श्रीलंकेला भेट द्यायचा विचार होता. रावणाच्या सोन्याची लंका पहाण्याचा योग मात्र आला तो सप्टेंबर २००९ मध्ये. त्यापूर्वी राजकीय संघर्षामुळे वातावरण असुरक्षित होते. आता मात्र वातावरण निवळले असून मोठ्या प्रमाणावर जगभरातून अनेक पर्यटक श्रीलंकेला भेट देत आहेत.

आमचा प्रवास, तेथील निवास, स्थलदर्शन ही जबाबदारी सुप्रसिद्ध Cox & King या पर्यटन कंपनीने घेतली होती. श्रीलंकन एअरवेजच्या विमानाने पहाटे कोलंबोला पोहोचलो. विमानतळावर आमच्यासाठी गाडी तयार होती. कोलंबोहून कॅंन्डी शहराकडे जाताना Pinnavela Elephant Orphanage आहे. हे जगातील एकमेव हत्तींचे अनाथालय. तेथे हत्तीच्या लहान पिलाना मोठ्या बाटलीतून दूध पाजतात. हत्तीचे पिल्लू एका मिनीटात बाटली रिकामी करते. मोठ्या हत्तीना चारा, धान्य खावयास देतात. सकाळ, संध्याकाळ जवळच असलेल्या महाओया नदीमध्ये हत्तींची आंघोळ होते. हे अनाथालय सरकार चालवते.

कॅन्डी शहरात टेंपल ऑफ़ टूथ रेलिक पाहिले. गौतम बुद्धाच्या परिनिर्वाणानंतर त्यांचे काही दात काढले गेले. चीन, जपान, श्रीलंका येथील बुद्ध स्तूपांत ते ठेवले कारण त्या दांतात दैवी शक्ती आहे असा समज आहे. आतमध्ये (चांदीच्या) मोठ्या चंबूत बुद्धाचा दांत ठेवला आहे. खोलीबाहेर मोठमोठे हस्तीदंत ठेवले आहेत. बुद्धाला कमळ अर्पण करतात. जवळच मोठे सरोवर आहे. रात्री तेथील प्रेक्षागृहात सांस्कृतिक कार्यक्रम पाहिले. पूजा नृत्य, कोब्रा नृत्य, मयूर नृत्य, रावण नृत्य पाहिले. शेवटी पेटलेल्या कोळश्यांवरून काही कलाकार चालत गेले. तसेच चटईएवढ्या अग्निशय्येवरील करामतीला जोरदार टाळ्या मिळाल्या.

सिगीरीया हा सिंहाच्या आकाराचा पहाड आहे. या सिंहगिरीवर हजारो वर्षांपूर्वी कश्यप नावाच्या राजाने किल्ला बांधला. आता त्या किल्ल्यावर चढण्यासाठी लोखंडी अर्धवर्तुळाकार जिना केला आहे. काही पायर्‍या चढून गेल्यावर कातळाच्या खाचेत, दगडी भिंतीवर त्या काळात चितारलेली अप्सरांची रंगीत चित्रे आहेत. वरती जाताना गेरूच्या रंगाची गुळगुळीत मिरर वॉल आहे. सात-आठशे पायर्‍या चढून गेल्यावर राजवाडा आहे. पूर्वी तेथे १२८ खोल्या, मोठा स्विमिंग पूल, अँफी थिएटर होते. आता फक्त भिंतींचे अवशेष शिल्लक आहेत. पूर्वी किल्ल्याच्या प्रवेशद्वाराशी मोठ्या अजस्र सिंहाचा पुतळा होता. त्याच्या जबड्यातून प्रवेश करीत. आता तेथे सिंह नाही. फक्त त्याच्या दोन्ही पायांचे पंजे शिल्लक आहेत. तेथून २० कि.मी. अंतरावर डांबुल्ला ही दगडात कोरलेली पांच लेणी आहेत. भिंतीवर, छतावर रंगीत चित्रे आहेत. पांचही लेण्यांमध्ये गौतम बुद्धांच्या वेगवेगळ्या स्थितीतील दगडी मूर्ती आहेत. पायथ्याशी गोल्डन टेंपल नावाचे वस्तुसंग्रहालय आहे. प्रवेशदाराशी पिवळ्या प्लॅस्टरमधील प्रचंड बुद्ध्मूर्ती व समोर सोनेरी स्तूप आहे.

बुवारा एलिया ह्या हिलस्टेशनवर वर्षभर थंडी असते. नारळाच्या बागा, भातशेती, डोंगर, धबधबे. चहाचे मळे असे विपुल निसर्ग सौदर्य आहे. श्रीलंकेला पाचूचे बेट म्हणतात. तेथून अशोक वाटिका जवळ आहे. रावणाने अशोक वनात सीतेला ठेवले होते. तेथे सीतेचे मंदीर आहे. ज्या झाडाखाली सीता बसत असे त्या झाडांच्या फांद्यांना लोक वस्त्र बांधून पूजा करतात. हनुमानाचे भलेमोठे पाउल तेथे दाखवतात. रावणाने सीतेला पळविले तेव्हा तिचे अश्रू पडल्याने तेथे असंख्य धबधबे आहेत असे मानतात.

कोलंबो शहरात फ़ोर्ट भागात सरकारी कार्यालये आहेत. गंगा रामय्या टेंपल हे बुद्धाचे मंदीर आहे. फ़ोर्टच्या बाहेर पेट्टा ह्या बाजारपेठेत सर्व काही मिळते, सुती कपडे, मसाल्याचे पदार्थ इत्यादि. श्रीलंकेत रत्नपुरा भागात रत्नांच्या हजारो खाणी आहेत. कोलंबो, बेंटोटा, निगोंबो हे येथील बीच प्रसिद्ध आहेत. असा हा वैशिट्यपूर्ण डोळ्यांचे पारणे फेडणारा श्रीलंका देश.

---- लेखन: सौ. जयश्री तांबोळी

संगीत कोजागरी

संगीत कोजागरी

दिनांक ७ ऑक्टोबर रोजी सोबतीने कोजागरी साजरी केली.

या निमित्त संगीताचा कार्यक्रम झाला. अनेक पारितोषिके व पुरस्कार यांच्या मानकरी गायिका श्रीमती हेमांगी पाकणीकर यानी हा कार्यक्रम सादर केला. त्या सोबतीचे कार्यवाह श्री अरविंद वाकणकर याच्या शिष्या आहेत.

प्रथम त्यानी संगीत सुवर्णतुला या नाटकातील एक प्रवेश सादर केला. त्यातील अनेक गाणी श्रोत्यांची वाहवा मिळवून गेली. नंतर त्यानी अनेक नाट्यगीते, भावगीते सादर करुन कार्यक्रमात रंगत आणली.

दुग्धपानानंतर कार्यक्रम समाप्त झाला.

Tuesday, December 01, 2009

नांवांत काय आहे ... काय नाही ...

बॉंबे मध्ये बॉंब नाही असें आता म्हणायला वाव नाही,
पण उपसागर (bay) मात्र नक्कीच नाही.
चर्चगेटला चर्चही नाही व दारही नाही. ते एक रेल्वे स्थानक आहे.
अंधेरीला अंधार नाही.
लालबाग लाल नाही व तेथे बगिचाही नाही.
किंग्ज सर्कलला राजा राहिल्याचें स्मरत नाही.
आणि व्हिक्टोरिया टर्मिनसला महाराणी व्हिक्टोरिया.
प्रिन्सेस स्ट्रीटला कोणतीही राजकन्या राहात नाही.
डुक्कर बाजारांत डुक्करांचा व्यापार होत नाही.
लोअर परळ हे परळपेक्षा खालच्या पातळीवर नाही.
नौदल सैनिकांचें अस्तित्व मरीन लाइंसला नाही.
महालक्ष्मीचे देऊळ हाजी अलीला आहे, महालक्ष्मीला नव्हे.
तीन-बत्ती हा तीन रस्त्यांचा नाका आहे व त्या नाक्यावर
तीन दिवे असलेला ’लॅंप-पोस्ट’ सुद्धा आहे.
ट्रॅम टर्मिनस किंग्ज सर्कलला होता, दादर टी.टी.ला नव्हे.
ब्रिच कॅंडीला मिठायांची दुकाने नाहित, इस्पितळ मात्र आहे.
सफेद पुलला घाणेरडे पाणी असते.
कोळसा स्ट्रीटला आजकाल कोळसे मिळत नाहीत.
लोहार चाळीत लोहारांचे अस्तित्व जाणवत नाही.
कुंभारवाड्यांत कुंभारांना जागा घेणे परवडत नाही.
लोखंडवाला कॉंप्लेक्स मध्ये लोखंडाचे मार्केट नाही.
नळबाजारांत नळ विकले जात नाहीत.
काळा चौकीला काळी (पोलिस) चौकी नाही.
हॅंगिंग गार्डन्स या टांगत्या बागा नाहीत.
मिरची गल्लीत मिरच्या विकायला नसतात.
अंजीर वाडीत अंजीरांची बाग शोधू नका.
तसेच सीताफळ वाडीत सीताफळांची.
फणसवाडीत कधी काळीं फणसांची झाडें असतील सुद्धा !
पण एवढे मात्र नक्की, बेसावध राहिलात तर ……
चोर बाजारात तुमचे खिसा-पाकिट साफ !
द साउंड ऑफ म्युझिक अधील वॉन ट्रॅप कुटुंबातील सात भावंडे – ४० वर्षांनंतर

द साउंड ऑफ म्युझिक हा आत्तापर्यंतचा सर्वोत्तम संगीतप्रधान चित्रपट खूप जणांच्या लक्षांत असेल. १९६५ चा तो सर्वोत्तम चित्रपट. वॉन ट्रॅप कुटुंबातील ती खोडकर सात भावंडे आठवतात ? त्या चित्रपटांतील Julie Andrew ची अजरामर भूमिका विसरणे अवघडच. ४० वर्षांनंतर ही सर्व भावंडे परत एकदा भेटली होती.
नटी व गायिका Julie Andrew, १ ऑक्टोबरला ६९ वर्षांची झाली. त्यावेळी तिने मॅनहटनच्या रेडिओ सिटी म्युझिक हॉलमध्ये, एका संस्थेच्या मदतीकरिता एक खास कार्यक्रम केला. साउंड ऑफ म्युझिक मधील सुप्रसिद्ध “My Favorit Things” हे गीत ती त्या प्रसंगी गायिली. त्या वेळी सन्मानार्थ झालेला टाळ्यांचा कडकडाट तब्बल चार मिनिटे होत होता.
वेळोवेळी हे कुटुंब कसे दिसले ते पहा.